Czy znaczy to, że należy obecnie bezwzględnie zamknąć podwoje Kościoła dla wszystkich prozelitów, którzy się z żydostwa rekrutują? Bynajmniej. Chodzi jedynie o to, aby sprawę udzielania im chrztu św. traktowano z należytą ostrożnością i z zastosowaniem takich środków i prób, które byłyby w stanie wykazać szczerość intencji kandydatów i umożliwiały przeprowadzenie wśród nich należytej selekcji.

Sądzimy, że w obecnych warunkach – kiedy problem żydowski w Polsce przybiera tak potężny obrót, mogący pod względem religijnym przynieść wprost nieobliczalne następstwa – jest rzeczą konieczną, aby sprawę nawracania żydów wzięły w swe ręce najwyższe czynniki kościelne i powołały do tego rodzaju akcji specjalnych duszpasterzy. Nie jest bowiem dobrze, jeśli się ją pozostawi nadal dorywczym poczynaniom samych księży proboszczów, często pozbawionych zupełnie środków, na które tak wielki kładziemy nacisk.

Akcja powyższa musi być planowa i ujęta w cały system środków, które by z jednej strony dawały rękojmię skutecznej selekcji wśród kandydatów, a z drugiej zaś zapewniały im nie tylko uświadomienie dogmatyczne i formację moralną, ale równocześnie wdrażały ich do życia liturgicznego i przygotowywały ich do uczestnictwa w św. sakramentach. Ten okres próby i przygotowania do chrztu św. musiałby trwać przez czas dłuższy, normalnie półroczny. Słowem, nie widzimy innego wyjścia z obecnej sytuacji jak stworzenie, zwłaszcza w większych ośrodkach miejskich, instytucji kościelnej, zwanej katechumenatem. Jeśli bowiem tego rodzaju tworzono w innych krajach – piszący te słowa poznał przed paru laty jedną z nich, nader ciekawą we Wrocławiu – to zdaje się, że w Polsce liczącej najliczniejsze skupiska ludności żydowskiej są one w warunkach obecnych nie tylko potrzebą, ale koniecznością chwili.

I jeszcze jedno. Dzieło tego rodzaju nie może się kończyć na akcie chrztu. Nie wystarczy ludzi, którzy przejdą szczęśliwie taki okres próby i przygotowania, ochrzcić i wpisać w księgi. Na neofitami trzeba koniecznie roztoczyć dalszą troskę zarówno duszpasterską, jak społeczną, a może i materialną.

 

(Jezuicki miesięcznik „Wiara i Życie” z dn. 15.I.1939 r., nr 2. Wyjątek z artykułu pt.: „W sprawie chrzczenia Żydów.”)

1937 - 1939 © ZADRUGA Pismo Nacjonalistów Polskich
Redakcja projektu www.pnpzadruga.pl - Odolan z Gostynia
ontwerp en implementering: α CMa Σείριος